บทที่ 15 ออกเดต (2)
Rrrrrrr……..
หม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรมองหน้าจอโทรศัพท์พร้อมขมวดคิ้วมุ่น ก่อนกดรับสาย “ครับ”
(ขอโทษที่รบกวนนะคะคุณคิณณ์)
“ครับ”
(ตอนนี้ที่บริษัทมีเรื่องเล็กน้อยค่ะ)
“ครับ?”
รมณเอียงคอมองหน้าหม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรด้วยความสงสัย ใครโทรมาทำไมหม่อมหลวงหนุ่มถึงเอาแต่ตอบครับ ๆ ไม่คิดจะพูดประโยคอื่นบ้างหรือไง
(ขอเชิญคุณคิณณ์เข้าบริษัทสักครู่ได้ไหมคะ)
“จำเป็นต้องตอนนี้ใช่ไหมครับ” หม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรมองหน้ารมณแล้วคิดหนักเพราะก่อนหน้าที่ชวนหญิงสาวเยี่ยมชมบริษัทเธอได้ปฎิเสธมาแล้ว หากชวนอีกกลัวเธอจะคิดมาก
รมณที่แอบฟังก็พอเข้าใจเรื่องราวและความกังวลของหม่อมหลวงหนุ่มจึงมองหน้าเขาแล้วพยักหน้าให้เบา ๆ เป็นการตอบรับว่าเธอพร้อมที่จะเข้าบริษัทไปพร้อมกับเขา
“ไปกันครับ”
“……”
“ไปเที่ยวชมบริษัทเรากัน”
“……”
ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรก็กุมมือรมณเดินเข้าบริษัทด้วยใจเบิกบานเขาพร้อมประกาศให้ทุกคนรับรู้
“สวัสดีค่ะคุณคิณณ์ ขอโทษที่รบกวนการพักผ่อนนะคะ” มิลินรู้สึกผิด ทั้งที่เจ้านายลางานไปเรียบร้อยแล้วแต่เลขาอย่างเธอก็ยังจัดการเรื่องภายในเองไม่ได้
“ไม่เป็นไรครับ”
“คุณผู้หญิงท่านนี้คือ?”
“คุณยินดีคนรักผมเองครับ”
“สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นเลขาคุณคิณณ์ค่ะ”
“สวัสดีค่ะ”
“เอกสารอยู่ไหนครับ”
มิลินรีบวิ่งไปอุ้มเอกสารในโต๊ะทำงานตัวเองจากนั้นก็วิ่งตามเข้าไปส่งยังห้องทำงานของท่านประธานบริษัททันที
“เอาไปวางไว้ที่โต๊ะได้เลยครับ”
“ค่ะ”
“ยินดีนั่งพักผ่อนตรงนี้รอนะครับ ทำตัวตามสบายได้เลย ไม่ต้องสนใจผม” ในเวลาทำงานหม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรจะเปลี่ยนเป็นอีกคนที่จริงจังและเข้มงวดเขาจึงไม่อยากให้หญิงสาวมีภาพจำแบบนี้ติดในสมองของเธอ
“โอเค”
“คุณมิลินช่วยยกผลไม้และของว่างเข้ามาด้วยนะครับ” ก่อนจะลงมือทำงานหม่อมหลวงหนุ่มไม่ลืมเอาใจรมณที่ต้องเสียเวลานั่งรอตัวเอง
“ค่ะ” มิลินรีบวิ่งไปจัดการตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว เมื่องานที่ได้รับคำสั่งมาจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้าตัวก็กลับมานั่งทำงานหน้าห้องท่านประธานบริษัทตามปกติ พร้อมเสนอข่าวในกรุ๊ปไลน์บริษัท ที่มีสาว ๆ กว่าครึ่งบริษัทเป็นเพื่อนในกลุ่ม
มิลินเอง: ประกาศจ้า….ข่าวใหม่มาแรง
สาวบัญชี : …… รอค่ะ
มิลินเอง: นายหญิงปรากฏตัวแล้วจ้า
มิลินเอง: สาวๆ ทั้งหลายที่หมายปองตำแหน่งนายหญิงท่านประธานน่ะ
มิลินเอง: พวกเธออกหักแล้วจ้ะ
นักรักอันดับหนึ่ง : !
พิพิมพ์ : !
สาวบัญชี : ไม่จริงใช่ไหมคะ
มิลินเอง: ไม่มีหลอกแน่นอน คุณผู้หญิงอยู่ในห้องกับท่านประธานแล้วล่ะ
“กรี๊ด !!! ” ปราณีผู้ใช้บัญชีชื่อในกรุ๊ปไลน์ว่าสาวบัญชีกรีดร้องลั่นออฟฟิศ
“เป็นอะไรยัยณี ใครเหยียบหางแกจ๊ะ” เพื่อนร่วมแผนกที่นั่งโต๊ะข้าง ๆ ปราณีร้องถามด้วยความตกใจ
“ท่านประธานนะสิคะ เหยียบหัวใจของหนู”
“ท่าจะเป็นบ้า”
“ไหนว่าชอบผู้ชายไง ทำไมเป็นผู้หญิงล่ะ” ปราณีก็หลงคิดว่าหม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรเป็นเกย์เธอถึงแอบปลื้มเต็มหัวใจ และชอบจิ้นเขากับผู้ชายในบริษัท ทำไมตอนนี้เขาถึงทรยศหัวใจตัวเองได้
“บ่นอะไร”
“น้องพิพิมพ์เป็นไงบ้างคะ” ปราณีแค่รับไม่ได้เพราะคู่จิ้นมีคู่จริง แต่สำหรับพิพิมพ์นั้นหญิงสาวแอบชอบท่านประธานอย่างใจจริง
“……” พิพิมพ์หน้าซีดทำใจรับไม่ได้ เธออุตส่าห์คิดว่าจะได้เกย์มาเป็นคนรักเพราะตอนนี้กระแสกำลังมาแรงและเธอก็มีความชอบแบบนั่นเช่นกัน “ไปไม่ถูกเลยค่ะ”
“อย่าคิดมากค่ะเรื่องของเจ้านาย เราคนนอกแค่แอบปลื้มก็พอเนาะ” ไม่รู้ประโยคนี้ปราณีปลอบใจพิพิมพ์หรือตัวเองกันแน่
“ท่านประธานมีคนรักแล้วเหรอ” พนักงานในบริษัทบางคนที่ไม่อ่านไลน์ต่างถามขึ้นด้วยความสงสัย
“เพิ่งพามาเปิดตัวเมื่อกี้นี้เอง”
“ชายหรือหญิง”
“…….” ปราณีมองหน้าเพื่อนร่วมงาน “ผู้หญิงค่ะ”
“ไหนข่าวลือว่าท่านประธานเป็นเกย์ไง”
“ข่าวลือก็คือข่าวลือ ตอนนี้ตัวจริงมาแล้ว สยบทุกข่าวค่ะ”
“เฮ้อ” สาว ๆ ในบริษัทที่ได้ยินข่าวต่างทำใจรีบแยกย้ายไปทำงานตามปกติ
หม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรเร่งอ่านเอกสารตรงหน้าอย่างเงียบขรึม เขาเพ่งสมาธิให้กับงาน โดยลืมหญิงสาวที่พามา จนกระทั่งงานทุกอย่างจบลงก็ใกล้ได้เวลาเลิกงานของบริษัท
“หื้ม” รมณรู้สึกตัวเมื่อมีคนสัมผัสใบหน้า
“นอนต่อได้นะครับ” หม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรยิ้มใจดี เมื่อเห็นคนรอนอนขี้เซา
“ทำงานเสร็จแล้วหรือคะ” รมณขยับลุกขึ้นนั่งพร้อมยกมือขึ้นลูบในหน้าตรวจเช็คความเรียบร้อยกลัวว่าตัวเองจะนอนน้ำลายไหล เธอจะเสียภาพลักษณ์ต่อหน้าผู้ชายไม่ได้
“ครับ” หม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรพยักหน้ารับ “อยากล้างหน้าก่อนไหม”
“อืม”
เมื่อรมณจัดการตัวเองเสร็จก็ถึงเวลาเลิกงานพอดี หม่อมหลวงคิณณ์ณภัทรจูงมือรมณออกจากบริษัทท่ามกลางสายตาของพนักงานเกือบครึ่งบริษัท
“เจ็บกระดองใจจัง” ปราณีเพิ่งทำใจได้ก็มาเจอภาพสดเต็มสองตา เธอต้องหันไปซบอกเพื่อนข้าง ๆ
พนักงานทั้งหลายที่กำลังเดินออกจากตึงบริษัท “!!!”
ท่านประธานไม่ใช่เกย์! ท่านประธานของพวกเขามีคนรักเป็นผู้หญิง
